ณ . โอ้ ลั่น หลา ดี ไซน์
ประวัติของโอ้ลั่นหลาดีไซน์ คงจะไม่มีอะไรมากค่ะ เพราะโอ้ลั่นหลาดีไซน์เป็นโรงงานจำหน่ายพวกสินค้าเเฮนเมคออกนอกที่ใหญ่ระดับโลก ในแต่ละปีทางโรงงานโอ้ลั่นหลาจะได้รับเงินประมาณ พันล้านซึ่งมันฟังดูแล้วน่าจะ เว่อท์ไป >>> ใช่ค่ะมันเว่อท์จริงๆละ 5555 + ล้อเล่นเฉยๆ
มาๆตานี้จะเล่าประวัติจริงๆให้ฟังละเมื่อกี้ที่เล่าไปนะมันก็แค่ความฝันนะค่ะ ฝันลมๆแล้งๆ คือจะเล่าคราวๆว่า แต่แรกเริ่มเดิมที่ชื่อยี่ห้อสินค้าเรายังไม่ใช่ โอ้ลั่นหลา แต่มันเป็น ยี่ห้อภาษาอังกฤษที่คนอ่อนภาษาอย่างเราตั้งขึ้นมาว่า PHOTO-TO-YOU ยอมรับอ่อนภาษายังไม่เท่าไรปัญญาก็อ่อนด้วยเพราะชื่อที่ตั้งไปรอบแรกนะเราตั้งเรียนแบบเค้าอีกที 555 +
ต่อมาวันเวลาผ่านไปสินค้าของเราที่ใช้ชื่อยี่ห้อว่า PHOTO-TO-YOU ก็ไม่มีลูกค้าคนไหน มาสั่งสินค้าเลยนอกเสียจาก ยาย กะ พี่ของเราเอง (ขายได้แค่ 2 ชิ้นเองอ่ะ ) เราเองก็ไม่รู้จะเอาสินค้าที่ทำเตียมมาหาบไปเทลงแม่น้ำไหนดี คิดไปคิดมา เอาอย่างนี้ดีกว่า ของชิ้นไหนแจกใครได้ก็แจก ชิ้นไหนเหมาะจะเอาไปเป็นของขวัญใครได้ก็เป็นแก้ขัดไปก่อน ช่วงนั่นนั้นเองเด็กเล็กเด็กน้อย คนเฒ่าคนแก่แถวบ้านเป็นอันว่ามีกล่องไม้ขีดรูปแปลกๆพกติดตัวกันให้ทั่วไปหมดยิ่งลูกเพื่อนนี้ไม่ต้องพูดถึงเป้นลูกค้าประจำเลย คะ เห็นป้าที่ไร (อายุ 23 เป็นป้าคนละ )นี้เป็นอันต้องอ้อนขอกล่องไม้ขีดทุกทีอ่ะ ส่วนนาฬิกาก็ค่อยทยอยทำแบคกราวรูปเพื่อนให้เค้าเป็นของขวัญวันเกิดไป ถือเป็นการโปรโมทอีกทางหนึ่ง
เรารอลูกค้าอยู่หลายเดือนก็ไม่เห็นมีใครมาสั่งซื้อเลยก็รู้สึกถอดใจอยู่หลายครั้งแต่ ไม่เคยทิ้งฝันค่ะเพราะนิสัยชอบเอาชนะ (ชนะใจตัวเองนะ) คือสิ่งไหนที่เราอยากจะทำแล้วทำไม่ได้ อย่าได้มาชวนเลิกเลยไม่มีทางค่ะ พอคิดได้อย่างนี้เราก็เริ่มต้นใหม่ลองๆคิดสิว่าอะไรที่มันไม่ เก๋ พอ อ๋อคิดได้ละ !! ก็ไอ้ชื่อที่เราไปลอกเค้ามาไงละ เปลี่ยนใหม่เลยดีกว่า พอคิดได้อย่างนี้ก็หาสิค่ะ หาคาแรคเตอร์ไง ก็เอาตัวตนของเราเองเนี้ยละมาเป็น ชื่อยี่ห้อ ก้ได้ชื่อยี่ห้อว่า อีลิงเปิดท้ายขายนาฬิกา แฮนเมค (อีลิง หรือ อีหน้าลิง เป็นฉายาที่เพื่อนเรียกตั้งแต่ม . ปลายถึง มหาลัย)
พอเปลี่ยนชื่อแค่นั้นละค่ะ วันต่อมาไปอบรม โยคะ เพื่อนก็มาถามหาเลย จะสั่งซื้อนาฬิกาได้ยังไง คิดราคาเท่าไร คือบูมมากเพราะมาถามกันหลายคนเลย(ถามไปงั่นละซื้อจริงไม่กี่คนหรอก 555 )หลังจากวันนั้นเราเองก็เริ่มมีกำลังใจ หาทางโปรโมทสินค้าทางเว็บไซน์ ต่างๆด่วน ต่อมาเราก็เริ่ม ทำ hi5 โชว์สินค้า ทำเว็บที่ PANTOWN เพื่อโชวฺสินค้าเช่นกัน พอประกาศจากทางเว็บก็เริ่มมีคนติดต่อมาเยอะเลยค่ะ ทำนาฬิกา ทั้งแขวน ทั้งข้อมือ ทั้งตั้งโต๊ะ ไอ้เรานี้มือหงิกเลยละค่ะ
ต่อมาบูมได้ไม่ถึง 5 วัน พ่อเราก็มาเสียกระทันหัน เราเองก็ไม่มีกระจิตกะใจเลย งานก็หยุดรับ
หยุดรับได้ไม่ถึงเดือน ก็เกิดอาการเงินไม่มีใช้ (พ่อทำพินัยกรรมไม่ชัดเจน เข้าใจประมาณนี้นะ) เอาละเงินขาดมือระหว่างรอ เอกสารการตายของพ่อ เราก็ต้องใช้เงิน ที่บ้านก็ อยู่กันอีกตั้งหลายชีวิต เราก็ไม่อยากเป็นรบกวนมากมาย เลยเริ่มต้นรับทำ นาฬิกาและกล่องไม้ขีด แฮนเมค กันอีกรอบตานี้ทำเพื่อสังคมด้วยค่ะ ทำของขายเองด้วย ทำเสื้อ LOVE ME LOVE MY DOG หาเงินบริจาคให้กับสุนัขจรจัดด้วย ก็เหนื่อยๆ เหมือนกันแต่ก็ OK สนุกไปอีกแบบ
ระหว่างที่เริ่มต้นมาทำใหม่อีกรอบเราก็คิดหาโปรเจคอื่นทำเพื่อขยายช่องทางการหาเงินเพิ่มอีก
คิดไปคิดมา เอ๊ะ เรามีประสบการณ์ทำเสื้อช่วยเหลือสุนัขจรจัดมานิ เราก็ทำเสื้อคู่รักแบบเอาหน้าพวกผู้สั่งมาสกรีนใส่แล้วใส่ข้อความสิ คลาสสิคดี !! เมื่อคิดได้ปั๊บ ก็หาคนซื้อด่วน ก็เช่นเคยได้เพื่อนที่ห้องมาสั่งทำ 2 ตัวแรกค่ะ พอทำเสื้อปุ๊บก็คิดต่อว่าจะหาลายสวยๆ ออกแบบเองแล้วทำวางขายตามที่ต่างๆ ในราคาที่ถูก (เป็นแค่ความคิดอยู่นะ)
อีวันที่กำลังนั้นคิดลายเสื้อยืดด้วยความเครียดอยู่นั้น ก็มีอีอ้าว (เพื่อนทอมในห้องเรียน)อีอ้าวมาขอนั่งเล่นอยู่ที่ห้องเรา มันก็มาเปิดโทรทัศ ดูหนังอยู่เรืองหนึ่ง เป็นหนังเกาหลี เราก็ไม่ได้สนใจอะไร ได้ยินแต่เสียงอีอ้าว หัวเราะ แล้วก็ได้ยินเสียงหนัง มันพูดมาคำหนึ่งว่า "พวกเรามาจาก Oh! Lala Sisters"เราก็สะดุดหูกับคำนี้ เลยเงยหน้าขึ้นดูโทรทัศน์ แล้วหันไปบอกกะอีอ้าวว่า อีอ้าวก็ชอบ ชื่อนี้อ่ะ มันฟังดูแล้ว รู้สึกสะดุดหูดีว่ะ อีอ้าวเองก็ไม่ห้ามแถมยังบอกว่า เออ ดีอ่ะ ชื่อมันดู ตื่น ตัว ดี หลังจากนั้น โอ้ ลั่น หลา ก็เป็นแรงบันดาลใจหลักๆ เลยที่ทำให้เรารู้สึกว่าอยากทำสินค้าแปลกๆใหม่ออกมาเรื่อยๆ เราจึงเริ่มต้นขยันหัดสกรีนเสื้อและ ออกแบบลายเสื้อ พร้อมทั้งตั้งใจทำบล็อคนี้ขึ้นมาอีกด้วยละค่ะ
